Moskvada Azərbaycan səfirliyinin qarşısında Azərbaycan əleyhinə təxribat xarakterli plakatların yerləşdirilməsi, sözsüz ki, Rusiyanın Azərbaycana qarşı son dövrlərdə artan siyasi təzyiq siyasətinin növbəti səhifəsidir. Məlumdur ki, Rusiyanın Azərbaycana qarşı təzyiqləri müstəqilliyinin ilk dövründən müxtəlif formalarda özünü göstərib. Bu təzyiqlər xüsusilə Zəngəzur dəhlizi-TRIPP layihəsinin praktik mərhələyə keçməsi ilə daha da güclənib. Rusiya və İranın Zəngəzur dəhlizinin reallaşmasına qarşı koordinasiyalı fəaliyyəti də məhz regionda yeni geosiyasi reallıqların möhkəmlənməsinə mane olmaq niyyətinə söykənir.
Avropa.info xəbər verir ki, bunu Sosdem.az-a açıqlamasında Milli Cəbhə Partiyasının (MCP) başqan müavini, analitik Vüqar Dadaşov deyib.
“Limonovçuların Təxribatı Şəxsi Təşəbbüs Deyil, Xüsusi Xidmət Orqanlarının Nəzarətindədir”
Ekspert təxribatı törədənlərin arxasında dayanan qüvvələri və hüquq-mühafizə orqanlarının rolunu diqqətə çatdırıb:
“Moskva təxribatının Rusiya məhkəməsinin qərarı ilə ekstremist təşkilat kimi qadağan edilən radikal millətçi ‘Millətçi Bolşevik Partiyası’nın (NBP) yaradıcısı Eduard Limonovun tərəfdarları tərəfindən müstəqil həyata keçirildiyi bildirilsə də, tamamilə əksinədir. Hər bir halda, bu fakt hadisənin siyasi mahiyyətini dəyişmir.
Əvvəla qeyd edək ki, Eduard Limonov ətrafında formalaşmış radikal millətçi çevrələr Qafqaz xalqlarına qarşı açıq düşmənçilik, ayrı-seçkilik və zorakılıq ritorikası ilə çıxış edən təhlükəli qüvvələr kimi tanınır. O da məlumdur ki, Eduard Limonov kimi radikal millətçilərin ətrafına topladığı ‘Rus Milli Birliyi’, ‘Yaddaş’, ‘QMQH’, ‘Slavyan İttifaqı’, ‘Şimal qardaşlığı’, ‘Skenxedlər’ kimi ekstremist qruplaşmaların Rusiya hüquq-mühafizə və xüsusi xidmət orqanlarının nəzarəti ilə fəaliyyət göstərdiyinə dair məlumatlar var. 2002-ci ildə Limonov məhkəmədə FSB-nin NBP üzvlərinə təzyiq göstərdiyini və partiyanın fəaliyyətinə müdaxilə etdiyini bildirib. 2009-cu ildə ‘Kommersant’ NBP rəhbərlərindən Roman Popkov və digər fəalların FSB və DİN operativ əməkdaşları ilə əlaqədə olmaqda ittiham edilərək təşkilatdan çıxarıldığını yazıb. 2020-ci ildə ‘Медиазона’ Çelyabinsk NBP işi üzrə altı nəfərlik qrupda bir FSB operativ əməkdaşının və iki xüsusi xidmət agentinin olduğu barədə məlumat verib. Yeri gəlmişkən, Limonov Azərbaycana neqativ münasibətinə və Qarabağa qanunsuz səfərinə görə 2017-ci ildən arzuolunmaz şəxsdir”.
“Dövlət Məsuliyyəti Və Russifikasiya Siyasətinin Davamı”
MCP rəsmisi vurğulayıb ki, rəsmi Moskva təxribatın məsuliyyətini yalnız Limonov tərəfdarlarının üzərinə qoymağa çalışsa də, bu, əməldə dövlətin məsuliyyəti daxilindədir:
“Çünki söhbət sıradan bir küçə aksiyasından deyil, Azərbaycanın diplomatik nümayəndəliyinə qarşı həyata keçirilən siyasi xarakterli təxribatdan gedir.
Digər tərəfdən, Rusiya imperiyası və daha sonra sovet və postsovet siyasi sistemləri çərçivəsində mərkəzləşdirilmiş ruslaşdırma siyasəti müxtəlif xalqların milli və siyasi iradəsinin məhdudlaşdırılması ilə müşayiət olunub. Bu siyasətin müxtəlif formalarda bu gün də davam etdirildiyinin nəticələri görünür.
Elə Rusiyanın Ukrayna müharibəsi də bu baxımdan diqqətçəkən paradoksu ortaya çıxarır. Müharibənin əsas yükünün Rusiyanın qeyri-rus xalqlarının yaşadığı regionlardan cəlb olunan əhali üzərinə qoyulması, həmin bölgələrdən səfərbər olunanların yüksək itkilərlə üzləşməsi Rusiyanın daxili milli siyasətinin davamıdır. Beləliklə, Moskva bir tərəfdən ərazi ekspansiyasını davam etdirir, digər tərəfdən isə müharibənin sosial-demoqrafik yükünü əsasən periferik və qeyri-rus regionların əhalisi daşıyır. Vladimir Putinin Ukraynada müharibəni davam etdirməkdə israrının səbəblərindən biri də məhz bu siyasi sistemin insan və demoqrafik itkilərə münasibəti kontekstində qiymətləndirilməlidir”.
“Qafqazda Dəyişən Geosiyasi Balans Moskvanın Təsirini İtirir”
Politoloq çıxışının sonunda regiondakı yeni reallıqları şərh edib:
“Ermənistanın Qərbə inteqrasiyası, Rusiya təsirindən uzaqlaşması və rusyönümlü liderlərin (Serj Sarkisyan, Robert Koçaryan) cinayət məsuliyyətinə cəlb edilməsi, həbsi, eləcə də Azərbaycanın Ermənistana enerji ixracı və digər iqtisadi əlaqələri bərpa etmək təşəbbüsləri Rusiyanın regiondakı təsir imkanlarını əsaslı şəkildə zəiflədir.
Ona görə də Azərbaycana qarşı son təxribatları yalnız radikal qrupların fəaliyyəti deyil, dəyişən regional geosiyasi balans və Rusiyanın Cənubi Qafqazda itirdiyi təsir imkanları kontekstində araşdırılmalıdır. Rəsmi Moskvanın belə hadisələrə münasibəti də Rusiya-Azərbaycan əlaqələrinin gələcək istiqamətini müəyyən edən mühüm göstəricilərdən biri olacaq”.
