Avropa.info-nun məlumatına görə İsrail Qəzzaya qarşı blokadanı götürməməklə, qurduğu humanitar yardım mərkəzlərində toplaşan mülki insanları öldürməyə davam edərkən insanları zorla aclıqdan öldürür.

Sərhəd keçidlərinin aylardır bağlı olduğu Qəzzada aclıq və qida çatışmazlığı kritik həddə çatıb. İndi, demək olar ki, hər gün bir və ya iki uşağın açıq mənbəli aclıqdan ölməsi ilə qidalanmadan ölənlərin sayı indi 70-i ötüb.

İsrailin rəhbərlik etdiyi Qəzzaya Humanitar Yardım Fondunun humanitar yardım adı altında qurduğu paylama bölgələrində mayın 27-dən bu yana fələstinliləri hədəf alan sistematik hücumlarda 891 nəfər ölüb, 5754 nəfər yaralanıb.

Qəzzada müharibə 2 ildir davam edir və mənzərə o qədər qaranlıqdır.

 Sərhəd qapıları bağlı olduğu üçün gəlir mənbələrini itirən və yemək tapa bilməyən fələstinlilər dünyanın səssizliyinə qarşı üsyan etdilər.

Qəzzanın cənubundakı Xan Yunisdə zibil və zibil qalaqlarının arasında yerləşən bazarda piştaxtaların çoxu boş idi, bəzilərində çox az məhsul var idi və hətta məhsullar paketlərdə deyil, nömrə ilə, kağız qozalarda çiplər və parça-parça satılırdı.

“Tapsaq yeyirik, tapmasaq ac yatırıq”.

Yaşlı bazar qadını Ümmü Cemal yoxsulluq və aclıqdan bu işi gördüyünü söylədi.

Qəzzada humanitar vəziyyətin sözlə ifadə edilməyəcək qədər çətin olduğunu, lakin heç bir şey etməkdə aciz olduqlarını ifadə edən Ümmü Cəmil, “Yarım çörək yesək şanslıyıq  ,  amma bunu belə tapa bilmiriksə, ac yatırıq. Dözə bilmirik, uşaqlar necə? Onsuz da əksəriyyəti xəstəxanalardadır” dedi.

Bazarda falafel hazırlayıb satan Əbu Hüseyn əllərinə düşəni yediklərini, ancaq uşaqlarını yedizdirməkdə çətinlik çəkdiklərini deyib.

Təxminən 6 aya yaxındır insanların çörəyin dadını unutduqlarını qeyd edən Əbu Hüseyn, “Şorbaxanalara gedib yemək almaq mümkün deyil. Minlərlə insan növbə gözləyir. Geciksən, əliboş qayıdırsan. İnsanlar yemək üçün bir-biri ilə döyüşür. Qazanı götür, boş qaytarırsan. Nə isə yeməliyik, Rəbbimizə şükürlər olsun” dedi. Allah.'”

“Qəzzəlilərin heç bir heyvana dəyməzmi?”

Yemək üçün bazara gələn fələstinlilər dünyanın Qəzzada baş verənlərlə bağlı səsini çıxarmamasına qəzəblərini bildiriblər.

Qəzzada dərman, yemək, su, un və ya bir şey olmadığını deyən Həsən Kıddih ağladı: “Biz heyvanıq, yoxsa insanıq, bəlli deyil. Ərəb ölkələri bizi niyə görmür? Bir heyvanın başına bir şey gələndə minlərlə insan onu xilas etməyə gedir. Amma Qəzzada iki milyon insan ölür. İki il sonra da bu barədə danışmağa və hələ də kömək istəməyə utanıram”.

Dünəndən ac olduğunu, çörəyi islatmadan quru yediyini qeyd edən Kıddıh bazardakı məhsulların həm az, həm də baha olduğunu söyləyərək, “Bu qədər bahalı məhsulu necə ala bilərik? İnsanlar aclıqdan huşunu itirmək ərəfəsindədir. Allah rizası üçün bizi bu vəziyyətdən xilas et” dedi.

“Ən yaxşısı şərəflə ölməkdir”

Hişam Əbu Hətab Qəzzada yaşanan acınacaqlı vəziyyəti belə yekunlaşdıraraq, “Yemək-içmək yoxdur. Yemək üçün odun belə yoxdur. Təkərlərlə ocaq yandıraraq yemək bişiririk. İndi heyvan arabalarında gəzirik. Min illərlə geriyə getmişik” dedi.

12 nəfərlik ailəsinin özünü doyura bilmədiyini qeyd edən Əbu Hətab, yaşadığı çətinlikləri və qırılan insan ləyaqətini bu sözlərlə dilə gətirib:

“Səhərdən heç nə yeməmişik. Bir kilo unun 120-130 şekeldir. Bir kilo kartof 70 şekeldir. Mən 12 nəfərə yemək,  su necə tapım  ? Yardım paylama məntəqələrinə gedib onu almaq istəsək, orada hər gün 70-80 adam ölür. Qulundakı uşaq harda insanlıq və şəfaətlə öldürülür?

Biz dəstək və ya yardım istəmirik. Sadəcə olaraq İsraili buradan qovsunlar və işğala son qoysunlar. Biz öz torpağımızda əkib yeyəcəyik. İki aydır un görmürük. İnsanlar dəri və sümüklərə çevrilir. İki ildir işləmirik, cibimizdə pulumuz yoxdur. Ən şərəflisi ölmək və xilas olmaq olardı. Hər an ölüm arzulayırıq.